Kwetsbare kracht

Dit tweeluik toont bomen die lijken te zweven tussen verschijnen en verdwijnen. Hun silhouetten zijn wazig en vervaagd, terwijl kleuren zich vermengen tot zachte stromen die tegelijk rust én desoriëntatie oproepen. Het landschap verliest zijn vaste vormen en transformeert tot een dromerige wereld waarin werkelijkheid en verbeelding elkaar raken.

Hoe vinden we houvast wanneer vertrouwde contouren vervagen?  

Bomen – normaal symbool van kracht en standvastigheid – tonen hier juist kwetsbaarheid en verandering. Het tweeluik herhaalt hetzelfde beeld, maar een kwartslag gedraaid en roept de vraag op: waar is de balans? Het nodigt uit tot reflectie: wat blijft er over wanneer alles in beweging is? Het laat zien dat vervorming en loslaten ook ruimte kan scheppen voor nieuwe perspectieven.

Tijdens het maken van de foto’s voor dit werk waren de klachten voor mij al voelbaar, maar post-covid nog onbenoemd. Die onzekerheid en het zoeken naar houvast weerspiegelen zich in het beeld.

In de vervaging van grenzen ontstaat een emotionele spanning tussen rust en verwarring, een echo van de menselijke ervaring van verandering.

Kom zoals je bent, gaat over het hier en nu, maar roept tegelijk de toekomst op. Wie ben je, wanneer alles opnieuw vorm krijgt?